RSS

கொஞ்சம் நெருடலான விஷயம்

02 ஜூன்

இரவு 8 மணி. இன்னும் சரியாக மூன்று மணி நேரத்திற்குள் சேது ஒரு முடிவு எடுத்தாக வேண்டும்.

‘ஹாய் க்யூட்டி” என்று ஸ்கூட்டியில் பறந்து கொண்டிருந்த ஒரு பெண் சேதுவைப் பார்த்துக் கத்திவிட்டுப் போனாள். நல்ல பெண்களைக் கூட இதைப் போல் சீண்ட வைக்கும் அபரிமிதமான அழகு சேதுவிடம் இருந்தது. ஆனால் சேது அந்த அழகை ஒரு தேவையில்லாத தொந்தரவாகத்தான் பார்த்தான்.

அவனை நன்கு அறிந்தவர்கள் அவனுடைய கூர்மையான அறிவையும் அசாதாரணமான நேர்மையையும் கண்டு பிரமித்தார்கள். சேது நட்பு என்று பழகியது வாசுவிடம் மட்டும்தான். .

சேது ப்ளஸ் டூ படித்துக் கொண்டிருந்த போது அவனது தாயும் தந்தையும்  ஒரு கோரமான சாலை விபத்தில் இறந்துவிட வாசுவின் தந்தைதான் அவனைப் படிக்கவைத்து ஆளாக்கினார்.

நண்பர்கள் இருவருக்கும் சென்னையில் நல்ல கம்பெனிகளில் வேலை கிடைத்தது. வாசு மார்க்கெட்டிங் துறையில் காலூன்றினான். சேது கணினித் துறையில் விற்பன்னன் ஆனான்.

இருவரும் ஒரு குட்டி ஃப்ளாட்டை வாடகைக்குப் பிடித்து சென்னை வாழ்க்கையை அனுபவிக்கத் தொடங்கியிருந்தார்கள். வாசுவின் அப்பாவிற்குத் திடீரென்று உடல் நலம் குன்றியது.. தன் உறவுக்காரப் பெண்ணான வித்யாவை வாசுவிற்கு அவசரம் அவசரமாகத் திருமணம் செய்து வைத்தார். அடுத்து சேதுவிற்கும் பெண் பார்க்க முற்படும் வேளையில் அவர் இறந்து விடவே சேது தன் திருமணத்தைத் தள்ளி வைத்தான்.

சேதுவைக் காதலிக்க சென்னைப் பெண்கள் வரிசை கட்டி நின்றார்கள். ஆனால் சேது யாருக்கும் மசியவில்லை.

வாசு தனக்குத் திருமணமானவுடன் சேதுவை வற்புறுத்தித் தன்னுடன் இருக்கச் செய்தான்.

வாசுவிற்கும் சேதுவிற்கும் இருந்தது அபூர்வமான வகையைச் சேர்ந்த நட்பு. அவர்களுக்கு இடையில் யாரையும் வர அனுமதிக்க மாட்டார்கள். இருவரும் உப்பு சப்பில்லாத விஷயத்தைக்கூடக் காரசாரமாக விவாதிப்பார்கள். ஆனால் மூன்றாவது நபர் உள்ளே புகுந்து குழப்பம் செய்ய முற்பட்டால் இருவரும் சேர்ந்து கொண்டு அந்த மூன்றாவது ஆளை உண்டு இல்லை என்று செய்துவிடுவார்கள்.

சேதுவைப் போல் இங்கிதம் தெரிந்த ஒருவனைப் பார்ப்பது அரிது. நண்பன் வீட்டில் தங்கச் சொல்லிவிட்டான் என்பதற்காக பூஜை வேளைக் கரடியாகத் தொந்தரவு செய்யமாட்டான். சாப்பிடும் வேளையில் மட்டும் வந்து  சாப்பிட்டுவிட்டு பின் மாடியில் உள்ள தனது அறைக்குள் புகுந்துவிடுவான்.

மாலை நேரங்களில் மட்டும் மூவரும் கூடத்தில் உட்கார்ந்து சிறிது நேரம் பேசிக் கொண்டிருப்பார்கள். மற்ற நேரங்களில் சேது அந்த வீட்டில் இருக்கிறான் என்பதற்கான அடையாளமே இருக்காது. அப்படியே மூன்று ஆண்டுகள் ஓடிவிட்டன.

மணமாகி மனைவி என்று ஒருத்தி வந்தவுடன் கணவனின் பல அழகிய நட்புகள் அழிவதை சேது பார்த்திருக்கிறான். ஆனால்; வாசு-சேது நட்பு வாசுவின் திருமணத்திற்குப் பின் இன்னும் பலப்பட்டிருந்தது. ‘கடவுளே இந்த அழகான நட்பிற்கு ஆபத்து வந்துவிடக்கூடாது.’ என்று தினமும் இறைவனிடம் வேண்டிக்கொள்வான் சேது.

கடவுள் அந்த வேண்டுதலுக்குச் செவி மடுக்கவில்லை என்பதைச் சமீபத்திய நிகழ்வுகள் விளக்கின…

அன்று மாலை வழக்கம் போல் வாசு, வித்யா, சேது வரவேற்பறையில் உட்கார்ந்து பேசிக்கொண்டிருந்தார்கள்.

“நீங்க பேசிக்கிட்டு இருங்க. நான் பத்து நிமிஷம் வெளிய போய்ட்டு வந்துடறேன். வித்யா, நீ சேதுகிட்ட பேச வேண்டியதப் பேசிரு.”
சொல்லிவிட்டு ஓட்டமும் நடையுமாக வீட்டை விட்டு வெளியேறினான் வாசு.

“சேது, கொஞ்சம் உள்ள வரீங்களா? நெருடலான ஒரு விஷயத்த உங்ககிட்ட பேசணும்.”

சேது வித்யாவைப் பின் தொடர்ந்து அடுத்த அறைக்குச் சென்றான். இருவரும் எதிர் எதிர் நாற்காலிகளில் அமர்ந்தனர்.

“எங்களுக்குக் கல்யாணமாகி மூணு வருஷமாச்சு சேது. இன்னும் குழந்தை இல்ல. எங்க ரெண்டு பேர் வீட்லயும் பேச ஆரம்பிச்சிட்டாங்க.

“டாக்டர்கிட்ட ஓடினோம். எனக்கு ஒண்ணும் பிரச்சினையில்ல. அவருக்குத்தான் ஸ்பெர்ம் கவுண்ட் குறைச்சலா இருக்காம். குழந்தை பிறக்க லேட்டாகும், இல்ல, பிறக்காமயே கூடப் போயிரும்னு டாக்டர் சொல்லிட்டாரு. இது நடந்து ஒரு வருஷம் ஆச்சு. முதல்ல கொஞ்சமாவது நம்பிக்கை இருந்துச்சி. இப்ப இல்ல.

“வாசு என்கிட்ட இதப் பத்திச் சொல்லவேயில்லையே. ..”

“இந்த மூணு வருஷத்துல நீங்க ஒரே ஒரு தரம்தான் கேட்டீங்க – வாசு விசேஷம் எப்படான்னு. ‘நாங்க கொஞ்ச நாளா ப்ளான் பண்ணிக்கிட்டு இருக்கோம்னு சொல்லி அப்போதைக்கு மழுப்பிட்டாரு. உங்ககிட்ட சொன்னா நீங்க இதையே நெனச்சி மருகிக்கிட்டு இருப்பீங்கன்னுதான் சொல்லல.”

“ஓ .. ..”

“செயற்கைக் கருத்தரிப்பு முறைகள் ஏதாவது முயற்சி பண்ணலாம்னு யோசிச்சோம். அதுக்கு நெறைய செலவாகும்னு சொல்றாங்க. அவரால அவ்வளவு காசு புரட்ட முடியுமான்னு தெரியல..”

“நான் பி.எஃப்.. லோன் போட்டுத் தரேன். கையில கொஞ்சம் காசு சேத்து வச்சிருக்கேன். அதப் பூராக் கொடுக்கறேன்.”

“தேங்க்ஸ் சேது. அவ்வளவு செலவு பண்ணியுமே அதுல 70 சதவிகிதம் தான் வெற்றி வாய்ப்பு இருக்குன்னு சொல்றாங்க. அது மட்டுமில்லாம அது பயங்கரமா வலிக்குமாம்.”

“நான் வேற டாக்டர்கிட்ட கூட்டிக்கிட்டுப் போறேன்.“

“நாங்க ஏற்கனவே நாலு டாக்டரப் பாத்துட்டோம் சேது.”

“அந்த ராஸ்கல் வரட்டும். நாலு அடி போட்டாத்தான் அவன் சரிப்படுவான். இவ்வளவு நடந்துருக்கு, என்கிட்ட ஒரு வார்த்தை கூட சொல்லல பாருங்க.. அந்தத் தடியன…”

“சேது.. ப்ளீஸ். அவர்கிட்ட ஒண்ணும் கேட்றாதீங்க. இந்த விஷயத்துல ரொம்ப மனசு உடஞ்சி போயிருக்காரு..”
“ஒரு குழந்தையத் தத்து எடுத்துக்கலாம்ல. .. ..”

“அதுல ரெண்டு பேருக்குமே இஷ்டம் இல்ல, சேது.”

“அப்ப இதுக்கு என்னதான் தீர்வு?”

“அத எப்படிச் சொல்றதுன்னுதான் தெரியல. நேத்து ராத்திரி பூரா நாங்க இதப் பத்தித்தான் பேசிக்கிட்டு இருந்தோம். கடைசியில அவருக்குத்தான் இந்த ஐடியா வந்துச்சி. அத எப்படி….. நான் உங்ககிட்ட சொல்றது.. அதாவது சேது நீங்க என்கிட்ட.. எனக்கு குழந்தை.. இயற்கையான… முறைல.. .. ..”

“நோ”

சேதுவின் அலறல் வீட்டு வாசல் வரை கேட்டது.

“இதே மாதிரிதான் நானும் நேத்து அலறினேன். ஆனா வாசு என் கையப் பிடிச்சிக்கிட்டு பொறுமையா எல்லா விஷயத்தையும் விளக்கினாரு. “

“ “
“மகாபாரதத்துல விசித்திரவீர்யனுக்குக் குழந்தை பொறக்கல. வம்சத்துக்கு சந்ததியில்லாமப் போயிரக்கூடாதுன்னு அவனோட அம்மாவே தன்னோட இன்னொரு பிள்ளையான வேத வியாசரக் கூப்பிட்டு அவனுடைய மனைவிகள்கூட சேரச் சொல்றாங்க..”

“ப்ளீஸ் வித்யா.. அப்படியெல்லாம் பேசாதீங்க.”

“இப்போ டெஸ்ட் ட்யூப் பேபின்னா என்ன பண்றாங்க? யாரோ முகம் தெரியாத ஒரு ஆணோட வித்தத்தானே என் கருப்பைக்குள்ள செலுத்தறாங்க. நம்ம ஒழுக்கவிதிகள் படி அதுவும் தப்புத்தானே? அதுக்கும் இதுக்கும் பெரிசா ஒண்ணும் வித்தியாசம் இல்ல..”

சேது வித்யாவை முறைத்துப் பார்த்தான்.

“.. .. அப்படின்னு அவர் சொல்றாரு.. சேது”
“  “
“டெஸ்ட் ட்யூப் பேபில அப்பா யாருன்னே தெரியாது. அவன் குடிகாரனா இருக்கலாம், திருடனா இருக்கலாம், மொள்ளமாரியா இருக்கலாம். ஆனா இந்த முறையில நமக்கு சேது மாதிரி அழகா, அறிவா குணசாலியா குழந்தை பிறக்க நெறைய வாய்ப்பு இருக்குன்னு சொன்னாரு.”

சேதுவின் முறைப்பு இன்னும் உஷ்ணமாக இருந்தது.
“இன்னும் ஒரே ஒரு விஷயம். ‘சேது பழசெல்லாம் மறக்கற டைப் இல்ல. நண்பனோட மனைவிகிட்ட தப்பா நடந்துக்கறோம்னு நெனைக்காம நண்பனுக்குக் கஷ்டகாலத்துல உதவி செய்யறதா நெனச்சிக்கச் சொல்லுன்னு சொன்னாரு.”
சேது எழுந்து நின்றான்.

“ஒரே நிமிஷம் சேது.. நான் உங்கள வற்புறுத்தல. நல்லா யோசிச்சிப் பாருங்க. உங்களுக்குச் சரின்னு பட்டுதுன்னா இன்னிக்கு ராத்திரி 11 மணிக்கு எங்க ரூமுக்கு வாங்க. அவரு இன்னிக்கு ஊருக்குப் போறாரு வர நாலு நாள் ஆகும். சரின்னு படலேன்னா இப்ப நம்ம பேசினத மூணு பேருமே மறந்துருவோம்.”

“   “

“சரியா 11 10க்கு என் ரூமுக்கு தப்பாளப் போட்ருவேன். அதுக்கப்பறம் இந்த விஷயத்த சாகற வரைக்கும் பேசமாட்டேன்.. அம்மா மேல சத்தியம்.”

சேது வெளியே வந்த போது வாசு வீட்டிற்குள் நுழைந்து கொண்டிருந்தான். வாசு செல்போனில் கத்திப் பேசிக் கொண்டிருந்தான்.
“அம்மா, டாக்டர் எப்படியும் சீக்கிரமா குழந்தை பிறக்கும்னு சொல்லிட்டாரும்மா. ஏம்மா என் நிலமை தெரியாம இப்படித் தொணதொணக்கறீங்க?”
பேசி முடித்துவிட்டு வாசு சேதுவைப் பார்த்த பார்வையில் ஆயிரம் அர்த்தங்கள் இருப்பதாக சேதுவிற்குப் பட்டது.

“சேது, ஒரு நிமிஷம்.”
சேது நின்றான். வித்யா வாசுவின் பெட்டியைக் கொண்டு வந்து வைத்தாள்.

“ஆபீஸ்ல திடீர்னு என்ன மதுரைக்குப் போகச் சொல்லிட்டாங்க. வர நாலு நாள் ஆகும். வீட்டப் பாத்துக்க..”

சேதுவிற்கு நெஞ்சில் வலித்தது வாசு கிளம்பிப் போனவுடன் தான் வெளியே நடந்துவிட்டு வருவதாக வித்யாவிடம் சொல்லிவிட்டுக் கிளம்பினான் சேது..

எட்டு மணியில் இருந்து வீட்டுக்கு வெளியில்தான் இருக்கிறான் சேது. தன்னைக் கட்டிக் காப்பாற்றி ஆளாக்கிய நட்பு முக்கியமா, இல்லை சமுதாயத்தின் ஒழுக்க விதிகள் முக்கியமா? வாசுவின் வேண்டுகோளுக்கு உடன்பட்டால் நடந்ததைத் தன் வருங்கால மனைவியிடம் சொல்லியேயாக வேண்டும். அவள் அதை எப்படி ஏற்றுக் கொள்வாள்? அவளிடம் இதை மறைப்பது நியாயமா? வாசுவிடம் பேசிப் பார்த்தால்.. வாசு எளிதில் உணர்ச்சி வசப்படக்கூடியவன். வார்த்தைகள் தடிக்க வாய்ப்பு இருக்கிறது.

நட்பா, ஒழுக்கமா என்ற பட்டிமன்றத்தில் இறுதித் தீர்ப்பு நட்பின் பக்கம்தான்.

மணி 10 40. சேது மனதைக் கல்லாக்கிக் கொண்டு வீட்டிற்கு நடக்க ஆரம்பித்தான்.
வாசு-வித்யாவின் அறைக்கதவை சேது தட்டிய போது 10 55.
“வாங்க சேது.”
சேது வித்யாவின் முகத்தைக் கூர்ந்து கவனித்தான். அதில் தெரிந்த பாவத்தை அவனால் புரிந்து கொள்ள முடியவில்லை.
“ரொம்ப தேங்க்ஸ் சேது.”
அடுத்த அரைமணி நேரத்துக்கு அங்கு வித்யாவின் பெண்மை முழுமையான ஆளுமை பெற்றது. அந்த ஆவேசமான பெண்மையிடம் உண்டான முழுமையான அர்ப்பணிப்பு சேதுவின் அடி நெஞ்சு வரை இனித்தது உண்மைதான். என்றாலும் அதே நெஞ்சின் மற்றொரு ஓரத்தில் ஒரு உறுத்தலும் ஒரு பயமும் இருக்கத்தான் செய்தது.

மறுநாள் காலை. சேதுவிற்கு வாழ்க்கையே வெறுப்பாக இருந்தது. அவசர வேலை என்று சொல்லி காலை எட்டு மணிக்கே கிளம்பிவிட்டான்.

மும்பையில் ஒரு ப்ரொஜெக்ட்டில் நான்கு மாதம் வேலை பார்க்கிறாயா, கை நிறைய அலவன்ஸ் வாங்கித் தருகிறேன் என்று அவனுடைய மேனேஜர் ஆசை காட்டிய போது உடனே ஒத்துக் கொண்டான்.
அன்று இரவே நண்பன் வாசுவிடம் மும்பை வந்திருக்கும் விஷயத்தைச் சொன்னான். நண்பர்கள் தினமும் இரவு ஒரு மணி நேரம் பேசிக் கொண்டனர். அந்த முக்கியமான விஷயத்தைப் பற்றிச் சேதுவும் கேட்கவில்லை. வாசுவும் எதுவும் சொல்லவில்லை. எப்போதாவது வித்யா லைனில் வருவாள். மும்பை வசதியாக இருக்கிறதா, சாப்பாடு எப்படி இருக்கிறது என்பதற்கு மேல் எதுவும் கேட்கவில்லை.

மும்பை ப்ரொஜெக்ட் மேனேஜர் அவனுக்கு டீம் லீடர் பதவி கொடுத்து அவனது சம்பளத்தை ஏறக்குறைய இரட்டிப்பாக்கி மும்பைக்கு நிரந்தரமாக அழைத்தார். இந்த சூழ்நிலையில் தான் வாசு-வித்யாவை விட்டு விலகியிருப்பதுதான் நல்லது என்று நினைத்த சேது மும்பை மாற்றலை ஏற்றுக்கொண்டான்.

ஒரு வாரம் விடுப்பு எடுத்துக் கொண்டு சென்னைக்கு வந்திருந்தான் – வாசுவின் வீட்டில் இருக்கும் தனது மிச்ச சொச்ச உடமைகளை எடுத்துக் கொண்டு போக

“வாடா பெரிய மனுஷா நாலு மாசமா உன்னப் பாக்காமக் கண்ணே பூத்துப் போச்சுடா.”
சேதுவின் கண்கள் அங்கும் இங்கும் அலைபாய்ந்தன.

“வித்யாவா? போன மாசம் அம்மா வீட்டுக்குப் போனவ இன்னும் வரல.”

சேதுவின் புதிய வேலை அதில் இருக்கும் வசதி வாய்ப்புகள் பற்றிப் பேசிக் கொண்டிருந்தார்கள். வித்யா கருவுற்றிருக்க வேண்டும். இப்போது மசக்கைக்காகத் தாய் வீட்டுக்குப் போயிருக்க வேண்டும் என்று அனுமானித்தான் சேது. அதை எப்படி உறுதிப் படுத்திக் கொள்வது?

“வாசு, வித்யா கூட ஏதாவது சண்டையா? இவ்வளவு நாளு அவ உன்னவிட்டுப் பிரிஞ்சி இருந்ததே இல்லையே..”

வாசுவின் முகத்தில் இருந்த சிரிப்பைப் பார்த்து தனது முகத்தில் போலி சந்தோஷத்தை வரவழைத்துக் கொண்டு வாசுவின் கைகளைப் பற்றிப் பலமாகக் குலுக்கினான் சேது.

“கன்கிராஜுலேஷன்ஸ். விசேஷம்னு சொல்லவேயில்லையே…. .. “

“அதெல்லாம் ஒண்ணுமில்லடா. நாங்க தான் மூணு மூன்றரை வருஷத்துக்குக் குழந்தை வேண்டாம்னு ப்ளான் பண்ணியிருந்தோம்ல. இப்பத்தான் எனக்கு ஆபீசுல ப்ரமோஷன் கெடைக்கும் போல இருக்கு. அதனால இனிமேதான் குழந்தைக்கான ஏற்பாட்டக் கவனிக்கணும்.”
“அப்போ வித்யா எதுக்காக அம்மா வீட்டுக்குப் போயிருக்கா?.”

“அவளோட அண்ணன் அமெரிக்காவுலருந்து வந்திருக்காரு. பாக்கப் போயிருக்கா.”

தன் அதிர்ச்சியை மறைத்துக் கொள்ளப் படாத பாடு பட்டான் சேது. எப்படியாவது வாசுவிடமிருந்து உண்மையை வரவழைத்துவிட வேண்டும் என்று தீர்மானித்தான்.

“நீங்க குழந்தை வேண்டாம்னு ப்ளான் பண்றீங்கன்னு எங்கிட்ட சொல்லவேயில்லையே..”

“கல்யாணமான ஆறு மாசத்துல நீ விசேஷம் எப்படான்னு கேட்ட. நான் சொன்னேன். நீ மறந்துட்ட”

சேது தன்னை ஆசுவாசப்படுத்திக்கொண்டு மெதுவாகக் கேட்டான்.
“வாசு, நீங்க ரெண்டு பேரும் எதுக்கும் ஒருதரம் டாக்டர்கிட்ட செக்கப் செஞ்சிக்கறது நல்லது.”

“வித்யா ஊருக்குக் கௌம்பறதுக்கு முன்னால போய் செக்கப் பண்ணிக்கிட்டோம். ரெண்டு பேர்கிட்டயும் எந்தக் குறையும் இல்ல; கருத்தடை முறைகளக் கைவிட்டா குழந்தை வந்துரும்னு சொல்லிட்டாங்க.”

“வாசு நாலு மாசத்துக்கு முன்னால நீ மதுரைக்குக் கௌம்பற அன்னிக்கு வித்யாகிட்ட “நீ சேதுகிட்ட பேச வேண்டியதப் பேசிரு’ன்னு சொல்லிட்டுப் போனியே அது எதப் பத்தி?”

“அத இன்னுமா நெனச்சிக்கிட்டு இருக்க? உனக்கு வித்யாவோட சித்தி பொண்ணப் பாக்கலாமான்னு கேட்டா. நானே கேட்டுச் சொல்றேன்னு சொன்னேன். நான் கேட்டா நீ பழசல்லாம் நெனச்சிக்கிட்டு சரின்னு சொல்லிருவ. அதனால நீங்க இல்லாத போது நானே கேக்கறேன்னு சொன்னா.

“நீ இன்னும் ரெண்டு வருஷம் கழிச்சித்தான் கல்யாணம்னு சொல்லிட்டியாம்’. அவங்க வேற இடத்துல மாப்பிள்ள பாத்துட்டாங்க. நான் கேட்டிருந்தாலும் சேது அதையேதான் சொல்லியிருப்பான்னு சொன்னேன். வித்யா ஒத்துக்க மாட்டேங்கறா. நீயே சொல்லு, சேது. நான் கேட்டுட்டேனேங்கறதுக்காக நீ எஸ் சொல்ற அளவுக்கா இருக்கு நம்ம ஃப்ரண்ட்ஷிப்?”

சேது அதிர்ச்சியில் உறைந்து போனதை வாசு கவனிக்கவில்லை.

நன்றி: – வரலொட்டி ரெங்கசாமி

 
 

குறிச்சொற்கள்: ,

8 responses to “கொஞ்சம் நெருடலான விஷயம்

  1. உயிர்த்தோழி.

    ஜூன் 2, 2011 at 7:51 பிப

    வரலொட்டி: கதை பற்றிய உங்கள் கருத்தையும் சொன்னால் நலம். நீங்கள் ஆணா பெண்ணா என்று எனக்குத் தெரியாது. நீங்கள் பெண்ணாக இருந்தால் இந்தக் கதை உங்களைப் புண்படுத்த வாய்ப்பு இருக்கிறது. இந்தக் கதையைப் படித்த என் தோழிகள் அனைவரும் என்னைத் திட்டித் தீர்த்துவிட்டார்கள்.

    உயிர்த்தோழி: நண்பர் வரலொட்டி ரெங்கசாமி அவர்களுக்கு,
    கதையின் முடிவு நான் எதிர்பார்க்காதது. ஆனால் அதிர்சியளிக்கவில்லை. ஏனென்றால் அப்படிப்பட்ட பெண்கள் இப்போது ஏராளம். நான் கடிதம் எழுதிய காலகட்டமும், நீங்கள் கதையெழுதிய காலகட்டமும் வேறு. அப்போது உங்கள் தோழிகளுக்கும் சரி மற்றவர்களுக்கும் சரி இந்தக் கதை தவறாகப்படிருக்க வாய்ப்பு உண்டு.

    பெண்கள் எல்லோரும் உத்தமர்களா என்ன? வாய்ப்பும், சந்தர்ப்பமும் கிடைக்கும்போது அவர்களும் ஆண்களுக்கு சளைத்தவர்கள் இல்லை என்று நிரூபிக்கத்தான் செய்கிறார்கள்.

     
  2. உயிர்த்தோழி.

    ஜூன் 2, 2011 at 7:58 பிப

    நன்றி விஜி. நச்சென்று உங்கள் விமர்சனத்தைச் சொல்லிவிட்டீர்கள். உங்கள் வலைதளத்தில் கதையைப் போடுங்கள். எப்படி எதிர்கொள்கிறார்கள் என்று பார்ப்போம்.

    நீங்கள் ஆணா பெண்ணா என்று நான் கேட்ட கேள்வியை நீங்கள் மென்மையாகப் புறக்கணித்ததும் அழகாகத்தான் இருக்கிறது.
    அன்புடன்
    வரலொட்டி

     
  3. suresh

    ஜூன் 2, 2011 at 9:38 பிப

    Excellent

     
  4. வரலொட்டி ரெங்கசாமி

    ஜூன் 3, 2011 at 6:49 முப

    இந்தக் கதையை 2004ல் எழுதினேன். பத்திரிகைகள் அனைத்தும் மூக்கைப் பிடித்துக்கொண்டு நிராகரித்தன. பின் இதே கதையை ஆங்கிலத்தில் எழுதி Muse India என்ற வலைதளத்தில் பதிவு செய்தேன். ‘சேச்சே இப்படியுமா பெண்கள் இருப்பார்கள்?’ என்று பலர் வசைபாடினர். கற்பை இரு பாலார்க்கும் பொதுவில் வைக்கும்போது பாலுணர்வு, மோகம், காமம் போன்றவையும் இரு சாரார்க்கும் பொதுவாக வைக்க வேண்டும் என்ற எளிய உண்மையை நிலைநாட்டுவதுதான் இந்தக் கதையின் நோக்கம்.
    படித்துப் பார்த்துவிட்டு “எதிர்பாராத முடிவு. ஆனால் அதிர்ச்சியளிக்கவில்லை” என்று உயிர்த்தோழி சொன்னது நச்சென்ற விமர்சனம். கதையை வெளியிட்டதற்கு நன்றி

    உங்கள் வலைப்பதிவுகளில் சிலவற்றைப் படித்துப் பார்த்தேன். நடை இயல்பாக பாசாங்கு இல்லாமல் இருக்கிறது. என்றாலும் சில விஷயங்களை மிகவும் வெளிப்படையாக எழுதிவிடுகிறீர்கள். அது சில சமயம் என்னை நெளிய வைத்துவிடுகிறது. பாலுணர்வை ஒதுக்கிவைத்துவிட்டு இலக்கியம் படைக்க முடியாது. என்றாலும் அதை முகத்துக்கு நேரே சொல்லும் போது கொஞ்சம் கஷ்டமாகத்தான் இருக்கிறது. உலக அழகியின் ஆடையுள்ள படத்தை நாள் முழுவதும் பார்த்துக் கொண்டிருக்கலாம். ஆனால் நிர்வாணப் படம் சில நிமிடங்களிலேயே திகட்டிவிடுகிறது. எழுத்திற்கும் இந்த விதி பொருந்தும் என்பதே என் கருத்து.

    – வரலொட்டி ரெங்கசாமி

     
  5. உயிர்த்தோழி.

    ஜூன் 3, 2011 at 8:04 முப

    தங்கள் வருகைக்கு நன்றி சுரேஷ் அவர்களே!

     
  6. உயிர்த்தோழி.

    ஜூன் 3, 2011 at 8:12 முப

    கதையைத் தந்து பிரசுரிக்க உதவியதற்கும், இங்கே வந்து தங்களின் கருத்துக்களை பகிர்ந்தமைக்கும் நன்றி வரலொட்டி அவர்களே!

    மிகவும் வெளிப்படையான கடிதங்களாக இருப்பதினால்தான் தொடர்ந்து வெளியிட முடியாத சிக்கல் இருக்கிறது. மற்றவற்றை தட்டச்சு செய்து தர அடுத்தவரின் உதவியை நாடலாம். ஆனால் இந்தக் கடிதங்களை நானே தட்டச்சு செய்யவேண்டிய கட்டாயத்திலிருக்கிறேன்

     
  7. திண்ணை தூங்கி

    ஜூன் 5, 2011 at 7:00 பிப

    சிறுகதையின் இலக்கணம் கதையில் மிளிர்கிறது.

     
  8. sampathkumarganeshsampathkumar

    ஜனவரி 6, 2012 at 12:58 பிப

    It was a wonderfull fiction ! at the same time it was resambling some true events…. it was a very good short story….. thank u so much for the sharing this story with us !!!

     

மறுமொழியொன்றை இடுங்கள்

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / மாற்று )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / மாற்று )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / மாற்று )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / மாற்று )

Connecting to %s

 
%d bloggers like this: