RSS

Monthly Archives: ஒக்ரோபர் 2010

அவள் அப்படித்தான்

கிருஷ்ணன் அந்த தனியார் கம்பனியில் சாதாரண பியூனாகத்தான் வேலைக்குச் சேர்ந்தான். அவனது வலது உள்ளங்கையில் தனரேகையுடன் சுக்கிரனும் சேர்ந்து பின்னிக்கொள்ள.. சில வருடங்களில் மேலாளராக உயர்ந்துவிட்டான்.

மிருதுளா அந்த அலுவலகத்தில் டைப்பிஸ்ட்டாக பணிபுரிய ஆரம்பித்தவள், இன்றளவிலும் டைப்பிஸ்ட்டாகத்தான் இருக்கிறாள்.

கிருஷ்ணன்- மிருதுளா கல்யாணவிருந்து என்றைக்குத்தான் கொடுப்பார்களோ? என ஆவலுடன் காத்திருந்தனர் சக பணியாளர்கள். அந்த அளவிற்கு இருவரது காதலும் நெருக்கத்தைக் கொடுத்திருந்தது.

வழக்கம் போல கடற்கரையில் சந்தித்துக்கொண்டனர். கிருஷ்ணன் மெல்ல ஆரம்பித்தான், ‘மிருது…. வந்து…… இப்ப கடைசியா இருக்கிற ரீஜினல் மேனேஜர் பதவிக்கு நான் வரனும்னா நீ மனசு வைக்கனும்..’

‘என்னடா கிருஷ் இப்படி சொல்லிட்ட, நான் உனக்காகவே வாழ்ந்துகிட்டு இருக்கேன், ஏன்டா தயங்குற! சொல்லும்மா கிருஷ், நான் என்ன செய்யனும்?’

‘அது ஒன்னுமில்ல மிருது. நம்ம கம்பனி சேர்மேனுக்கு உன்மீது ஒரு கண்ணாம். நான் உன்னைக் காதலிப்பதால்தான் தயங்குகிறாராம். ஒரே ஒரு நாள் மட்டும் உன் கூட…. ஆசைப்படறார்…’

‘அதுக்கு நீங்க என்ன சொன்னீங்க?’’  மிருதுளாவின் கண்களில் சிவப்பேறியிருந்தது.

‘யோசித்துப்பார் மிருது, ஒரு நாள் மட்டும் அவரோட நீ இருந்தேன்னா நம்ம எதிர்காலம் பிரகாசமா இருக்கும்…’

தயங்கித்தயங்கி முடித்தான் கிருஷணன்.

‘சரி, நான் நாளை இரவு நம்ம முதலாளி வீட்ல இருப்பேன்’’ என்றாள் மிருதுளா.

மறுநாள் அலுவலகம் வந்த கிருஷ்ணனிடம் ஒரு கவர் தரப்பட்டது.

அதில் கிருஷ்ணனுடைய பணி நீக்கத்திற்கான உத்தரவு காணப்பட்டது. அதுமட்டுமல்ல; அன்றே மிருதுளா, மேலாளர் பதவியின் இருக்கையை அலங்கரித்தாள், அந்த கம்பனி சேர்மேனின் ஆசை நாயகியாக.

நன்றி – ஆ.வி. .

 

 
பின்னூட்டமொன்றை இடுக

Posted by மேல் ஒக்ரோபர் 22, 2010 in சிறுகதை

 

குறிச்சொற்கள்: , , ,