RSS

Monthly Archives: ஓகஸ்ட் 2009

‘வெளிப்படையாக பேசவும், விருப்பப்பட்டதைக் கேட்கவும் நம் ஊரில் சுதந்தரம் ஏது?’

 (சென்ற கடிதத்தின் தொடர்ச்சி…..)

                  தொப்புள் குழிக்கு சற்றே கீழிறங்கியதும் உறுப்பு இருப்பதாலோ என்னவோ, உள்ளே நுழைக்கப்பட்ட பொருளை நேராக முன்னும் பின்னும் அசைக்கும் படிதான் சுஜி கெஞ்சுவாள். ஆனால் என்னுடைய அது மிகவும் கீழே…. கீழே… இறங்கி கீழ் நோக்கி இருப்பதால் செருகும் பொருள் செங்குத்தாக மேலே ஏறி தொப்புள் வரை வர வேண்டும். ஓரளவு பெரியதை சிரமப்பட்டு உள்ளே நுழைத்து விட்டால் அடிவயிறு முழுக்க நிரம்பியதைப் போல, அடிவயிற்றை அமுக்கிப் பார்த்தால் உள்ளே இருப்பது அசைவதைப் போல, நான் தன்னிறைவு அடைந்ததைப் போல, இனி எதுவும் தேவையில்லை என்பதைப் போல, ஒரு கிரீடம் சூட்டிய மகாராணி போல மிகக் கௌரவமாய் உணர்வேன். சில சமயம் அப்படியே எழுந்து மெல்ல நடப்பேன். நடைக்குத் தகுந்தாய்ப் போல உள்ளே அது உரசி உருளும்போது மயிர்க்கால்கள் குத்திட்டு அட்ட்டியே சிரிப்பாய் வரும். அந்த நேரத்தில் யூரின் போகும்போது உட்காருவது போல கீழே உட்கார்ந்தால், உள்ளே இருப்பது மெல்ல மெல்ல உரசிக்கொண்டு, என்னையே இருகூறாய் பிளந்தபடி வெளியே தலை நீட்டி, பிதுங்கி வெளிவந்து, நிலத்தைத் தொடும்போது கையும் காலும் மரத்துப்போய் ஏறத்தாழ அரை மயக்கம் ஆகிவிடுவேன். கண்ணீரும் எச்சிலும் என் கட்டுப்பாடில்லாமல் தானே வடியும். மீண்டும் இடுப்பை அப்படியே சரித்து பொருளை கையில் தொடாமலேயே நிலத்தையோ, மெத்தையையோ தாங்குதலாக வைத்து உள்ளே தள்ளி விடுவேன். இப்படி மெதுவாக, (மூன்று (அ) நான்கு நிமிடத்திற்கு ஒருமுறை என) உள்ளே வெளியே நுழைத்து எடுக்கும் போது உடலும் தசையும் இளகி, நரம்புகள் தளர்ந்து, மூட்டுகள் மென்மையாகி, காற்றில் பறக்கும் இலவம் பஞ்சைப்போல எனக்கே பாவமாகவும், கருணையும், கனிவும் சுரந்து யதார்த்தமாய் உணர்வேன். அரைமணி நேரம் அல்லது முக்கால் மணி நேரம் வரை இது தொடர்ந்த பிறகு திடீரென்று மனசுக்குள் ஓர் ஆலயமணி உரக்க அடிக்க, உடம்பின் ஒவ்வொரு நரம்பிலும் காது பிளக்கும் தாரை தப்பட்டைகள் முழங்க, ரோமக்கால்கள் தீப்பற்றிக் கொள்ள, சுற்றி நின்று ஓநாய்கள் ஊளையிட, போராடும் வீரனாய் மார்பகங்கள் வெடித்து விடுவதைப் போல புடைத்துக் கொள்ள, இளகிய ‘அடி உறுப்பும்’ இறுகிக்கொள்ள, ஹீரோவை யாரோ அவமரியாதை செய்து விட்டதைப் போல கொஞ்சம் உப்பி, கொஞ்சம் நீண்டு, சிவந்து மெல்ல நடுங்க, நான் யார் என்று எனக்கே மறந்துபோய், இடது கையின் இரு விரல்களால் ஹீரோவைப் பிடித்து திருகிக்கொண்டே, வலது கை இருநூறு கிலோமீட்டர் வேகத்தில் பொருளைப் பிடித்து இழுத்து இழுத்து குத்த …… அது ஒரு தனிமனிதப் போராட்டம். ஒருவகையில் பார்த்தால் அதை நான் செய்யவில்லை…., அந்த நிமிடங்கள் என்னிடம் இல்லை (கிராமங்களில் சில பெண்களுக்கு சாமி வந்து ஆடுவதைப் போல, அவர்கள் இருக்கும் நிலை இப்படித்தானோ?!). இப்போது கண்ணீர் இல்லை. எச்சில் வடிவதற்கு பதில் வாயெல்லாம் உலர்ந்து விடுகிறது. என்னையும் அறியாமல் கெட்ட கெட்ட வார்த்தைகளை உளறிக் கொட்டுகிறேன். மிகக் கடைசி 15 செகன்டுகளில் கீழ் உதடுகளை மடித்துக் கடித்து, ரத்தம் கன்றி அல்லது கசிந்தும் விடுகிறது. அதன் பிறகு அமைவதுதான் ‘மோன நிலை’யோ எனத்தோன்றும். பட்டக்ஸை நிலத்தில் பட குத்துக்காலிட்டு உட்கார்ந்து இவ்வாறு எதையாவது செருகி ஐந்து நிமிடம் தொடர்சியாய் செய்துவிட்டு, பின் பொருளை உருவி எடுத்துக் கொண்டு குனிந்து பார்த்தால் எதுவும் போய்வரவில்லை என்றாலும், எதுவோ போய்வருவதைப் போல அனிச்சைச் செயலாக தானாக விரிந்து விரிந்து ‘அது’ மூடும். இவ்வாறு சுய இன்பத்தின் போது திடீரென்று நிறுத்தி விட்டால், ஆண் உறுப்பின் முன்பக்க ரோஜா மொக்கு மலர்ந்து மலர்ந்து கூம்புமா? இப்படி தானாக மலர்ந்து மூடுவதைப் பார்க்க ஆசை.

                                      யூரின் போகும் போதே தரையில் BA என்று எழுத முயற்சித்து தோற்றுப்போன அந்தப் பெண்ணை நினைத்தால் பாவமாக உள்ளது. நானாக இருந்தால் போட்டியை மாற்றியிருப்பேன். தரையில் ஒரு எலுமிச்சையைப் போட்டு அதை சாமானைக் கொண்டே எடுக்க வேண்டும் என்று கண்டிஷன் போடுவேன். அவனோ தன் தடியால் உருட்டி உருட்டி ஓய்ந்து மல்லாந்து படுத்தபின், லாவகமாக எலுமிச்சை மீது என் சாமானை வைத்து உட்கார்ந்து உள்ளே புதைத்துக் கொண்டுபோய் அவன் வாயில் ஊட்டிவிட்டபின், அவன் அடி வயிற்றில் உட்கார்ந்து, தோற்றுப்போன தடியா போதுமா?…. போதுமா?… என்று கேட்டு சலிக்க இடிப்பேன்.

                        இப்படி வெளிப்படையாக பேசவும், விருப்பப்பட்டதைக் கேட்கவும் நம் ஊரில் சுதந்தரம் ஏது? தேவடியாளும் கூட ஆம்பிளைக்கு பிடித்ததைச் செய்தால்தானே காசு! தனக்குப் பிடித்ததைக் கேட்க முடியுமா? ஆனால் எனக்கு உன்னிடம் கேட்டுக் கேட்டு அனுபவிக்க ஆசை. அதற்கு முன்பு கற்பனையில் கொஞ்சம் எழுதுகிறேன். என் மனசில் கல்மிஷம் இல்லாமல், பிறந்த மேனியோடு இருக்கையில், பிறந்த குழந்தையின் மனசைப் போல நினைப்பதை அப்படியே எழுதியுள்ளேன். இதில் டைரக்டர் வித் ஹீரோயின் நான், ஹீரோ நீ (அந்த ஹீரோ அல்ல), துணை நடிகை சுஜி. (இந்தக்கதை மிகவும் அருவறுப்பானது. அதை அடுத்த கடிதத்துடன் அனுப்புகிறேன்).

அன்புடன்,

உன் உயிர்த்தோழி.

 

குறிச்சொற்கள்:

‘உன்னிடம் என்றால், நானே நீயாக, நீயே நானாக ஆகிவிட்டதைப் போல…’

என் பிரியத்திற்குரிய செக்ஸ் சக்ரவர்த்தி …………………..க்கு,

உனது கடிதத்தை திரும்பத் திரும்ப படித்து மனப்பாடம் செய்து கொண்டேன். இனிமேல் நமக்குள் எந்தவிதமான ஒளிவோ மறைவோ தேவையில்லை என்று முடிவு செய்துவிட்டாய் போல. நல்லது, ஏறத்தாழ நானும் அதே முடிவுக்கு வந்துவிட்டேன். உன்னிடம் எழுதிப் பகிர்ந்து கொள்வதைப் போல, சுஜியிடம் கூட மனசு விட்டு எல்லாவற்றையும் சொல்ல முடிவதில்லை. உன்னிடம் என்றால் நானே நீயாக, நீயே நானாக ஆகிவிட்டதைப் போல மனசு இலகுவாகக் குளிர்ந்து நெக்கு விட்டுப் போகிறது. உன்னிடம் எதையும் செல்ல, கேட்க எனக்கு வெட்கமாகவே இல்லை. உன்னைப் பொறுத்தவரை நான் பெண்ணே இல்லை. பெண்மைக்கே உரிய எந்த குணத்தையும் உன் வரையில் என்னால் கடைபிடிக்கவே முடியவில்லை.

போதைப் பொருள் எதையும் உபயோகிப்பது பற்றி மிகவும் தவறாக நினைத்து வந்த நான் பீயர் குடிப்போம் என்று நீ சொன்னதும், பியர் குடித்தால் எப்படி இருக்கும் என்று யோசிக்க ஆரம்பித்து விட்டேன். நான் வெறும் பியரை குடிக்க மாட்டேன். வாமிட் வந்தாலும் வந்துவிடும். உன்னுடைய ஜீவனை அதிலே பீய்ச்சி அந்த மந்திரக்கோலால் நன்கு கலக்கிக்கொடு குடித்து விடுகிறேன். நான் மிகவும் அருவறுப்பு பார்க்கக் கூடியவள். யாராவது டம்ளர் தண்ணீருக்குள் விரல்படக் கொடுத்தால் கூட குடிக்கமாட்டேன். ஆனால் எனது வாயில் நீ மூத்திரம் பெய்தால்கூட சிரித்துக் கொண்டே குடிப்பேன். பெய்தால் என்ன, ஒருமுறை பெய்ய வேண்டும் சரியா?!

கணவனும் மனைவியும் சேர்ந்து இருக்கும் போது வேறு நபர்களை மனசில் நினைத்துக் கொண்டும், பெயர் சொல்லி அழைத்துக் கொண்டும் செய்தால் மிக நன்றாக இருப்பதாக எழுதியிருந்தாய். அப்படியிருக்க பெண்ணும் பெண்ணும் (நானும், சுஜியும்) கூடுவதில் அப்படி என்ன அதிக சுகத்தை கண்டுவிடமுடியும் என்று யோசிக்கவும். ஆரம்பித்த புதிதில் முதல் இரண்டு மாதம் நன்றாகத்தான் இருந்தது. இப்போதெல்லாம்  கொஞ்சம் சங்கடமாகவே உள்ளது. SELF – எனும்போது நமக்கு மூட் வரும் நேரம் பார்த்து உடனடியாக வேலையைத் துவக்கி நிறைவடையலாம். மூடும், சந்தர்ப்பம் பார்த்து தனிமை கிடைக்கும் போதுதான் வரும். ஆனால் விருப்பமில்லாத நேரத்தில் வந்து நின்று கொண்டு PLEASE-க்கா … PLEASE – க்கா …என்றால் எரிச்சலாக வருகிறது.

ஆணும் ஆணும் ஹோமோ செக்ஸ் செய்யும் போது மலத்துவாரத்தில் நுழைத்து அனுபவிப்பதாக கேள்விப் பட்டிருக்கிறேன். அதே சமயம் ஒரு ஆணின் உறுப்பை அடுத்த ஆண் வாயில் வைத்து சுவைப்பது அனேகமாக வழக்கத்தில் இல்லை என்றே நினைக்கிறேன். ஏனென்றால் நீ அனுப்பிய கேசட்டிலும் சரி, சில சின்ன புத்தகத்திலும் சரி ஆண் உறுப்பை பெண்தான் சுவைக்கிறாளே தவிர, ஆண் அறவே தொடுவதில்லை. காரணம் ஒரே இன உறுப்பைச் சுவைப்பது மிகவும் சங்கடமானதும், அருவறுப்பானதும் கூட.

ஆனால் காம உணர்ச்சி தலைக்கு ஏறிய சமயத்தில் அவளுடையதை நாம் சுவைத்தால் தானே நம்முடையதை அவள் சுவைப்பாள் என்ற எண்ணத்தில் அருவறுப்பைப் பார்க்காமல் இணைக்கு சுவைத்து விடவேண்டியது அவசியமாகிறது. ‘லெஸ்பியன்’ என்பதில் முக்கியமானதே இதுதான். மற்றபடி காலை பிளந்து வைத்து எதிரெதிரே உட்கார்ந்து, இடுப்பை மட்டும் முன் பக்கம் தள்ளி கைகளை பின்பக்கம் ஊன்றிக் கொண்டால் மட்டும், இரண்டும் ஒன்றோடொன்று ‘சப்பக்’ என்று ஒட்டிக்கொள்ளும். பின்பு ஒன்றை ஒன்று திண்ண முயற்ச்சிப்பது போல இடுப்பை அழுத்தித் தேய்க்க வேண்டும். ஹீரோவும், ஹீரோவும் பட்டுத்தேயும் போது சின்னச்சின்ன மத்தாப்புகள் சிலிர்த்து வெடிக்கும். ஆனால் எத்தனை மணி நேரம் இப்படி தொடர்ந்து செய்தாலும் ‘கிளைமேக்ஸ்’ மட்டும் வரவே வராது.

சில நாட்கள் ஒரு சேன்ஞ்சுக்காக நடுவில் கேரட்டை வைத்து ஆளுக்குப் பாதியாய் பங்கிட்டுக் கொள்வதும் உண்டு (கேரட்டின் பெரிய முனை எனக்கும், சிறிய முனை அவளுக்கும்). சுஜியைப் பொருத்தவரை முனை சிறியதாகவும், வர வர பெரிதாகவும் இருப்பதையே ரசிப்பாள். எனக்கு முனை பெரியதாகவும் அடிப்பகுதி சிறிதாகவும் இருப்பதும் தான் மிகவும் பிடிக்கும். அதோடு நேராக இருப்பதை விட முன்பக்கம் சற்று மேல் நோக்கி வளைந்தவாறு இருப்பது அற்புதம். அதனால் தான் எப்போதும் பச்சை வாழையை (‘மோரீஸ்’) எங்கே பார்த்தாலும் வாங்கி வந்துவிடுவேன். அம்மா அப்பா கூட எங்கே போனாலும் வாங்கி வந்து விடுவார்கள் (மகளுக்குப் பிடுக்குமே என்று!?). ஆனால்…. பாவம் மகளுக்கு அது ஏன் பிடிக்கிறது என்று அவர்களுக்குத் தெரியுமா என்ன??

 

குறிச்சொற்கள்: